IV „Japoński Październik” w Pałacu w Wilanowie

W programie IV Japońskiego Października:

- Poezja Kamakury - fotografie Leszka Mądzika
- Leszek Mądzik "Bruzda" na motywach muzyki Arvo Parta
- Sushi - kulinarna wizytówka Japonii
- Obraz zwierząt zodiaku japońskiego w mitach i legendach
- Spotkania przybliżające tradycyjny japoński teatr, sztukę bonsai i sztukę ikebany

Japońscy studenci na zagranicznych uczelniach świata

Początkowo na studia zagraniczne wysyłano głównie mężczyzn pochodzących z elity dworskiej, klanów posiadaczy ziemskich (daimyo), shogunów lub samurajów. Dopiero kiedy w roku 1868 Japonia otworzyła granice dla zagranicznych gości, tym samym umożliwiono większej liczbie młodych Japończyków wyjazd na studia do renomowanych wyższych uczelni w Europie lub USA. W latach 50-ch XIX wieku, kiedy rozwijała się japońska flota pod kierunkiem holenderskich instruktorów, z polecenia Shogunatu wysłano do Holandii kilku studentów aby poznali technologię i taktykę floty. Wśród pierwszych pięciu studentów, którzy zostali wysłani w 1863 r. do Wielkiej Brytanii na University College London (UCL) przez klan Choshu byli: Ito Shunsuke / Ito Hirobumi (1841 -1909) premier Japonii w latach 1888 -1901, Inoue Monta / Inoue Kaoru, Nomura Yakichi / Inoue Masaru, Endo Kinsuke (1836 -1893) i Yamao Yozo (1837-1917).

Sylwetki postaci historycznych Japonii z XIX i połowy XX wieku

Na liście umieszczono nazwiska postaci znanych z historii Japonii z okresu XIX i pierwszej połowy XX wieku, które wniosły znaczący wkład w różnych dziedzinach kultury i życia społecznego. Obok nazwisk znajdują się wyłonione z biografii poszczególnych osób ważniejsze fakty i daty.

VI Tydzień Kultury Japonii w Legnicy

Ponieżej harmonogram VI Tygodnia Kultury Japonii, który odbędzie się w dniach 02.10.2006 - 08.10.2006 w Legnicy.
Plik dostępny jest w formacie PDF: http://www.japonia.org.pl/pliki/tydzien_kul_jap_Legnica2006.pdf

Higaki Ballet Company - „TAIKO”

Legendarny japoński balet po raz pierwszy w Polsce.
Przedstawienia Higaki Ballet Company w Polsce zainaugurują tegoroczne Dni Kultury Japońskiej w Polsce.
Higaki Ballet Company z Kioto (Japonia) prezentuje oryginalne przedstawienia baletowe, łączące elementy starożytnej literatury, japońskich legend, a także tradycyjnego teatru Nō z nowoczesnymi formami tańca

„Starożytna Japonia - Miejsca, ludzie, historia”

Kiedy mieszkałem w Kioto, dwa razy udało mi się wziąć udział w święcie Mitarashi shintoistycznego chramu Shimogamo jinja. Mitarashi, święto Czcigodnego Mycia Rąk, odbywa się codziennie w ciągu kilku letnich dni. W 2005 roku trwało od 28 do 30 lipca, przy czym zgodnie z ponad-tysiącletnią tradycją wybiera się dlań dzień Krowy w starym japońskim kalendarzu.

„Hokkaido - Japonia bez gejsz i samurajów”

Tekst, który Państwo dalej przeczytacie, to fragmenty artykułu, który ukazał się najpierw w 1931 roku w „Gazecie Warszawskiej", a teraz w postaci wiernego przedruku jako jeden z rozdziałów książki „Hokkaido - Japonia bez gejsz i samurajów". Jego autorem jest franciszkanin, ojciec Piotr Wilk-Witosławski. Chociaż mieszkał na Hokkaido tylko pół roku, poczynił niezwykle trafne obserwacje dotyczące Północnej Wyspy oraz życia i charakteru Japończyków. Dla zachowania atmosfery i realiów tamtej epoki, chociaż minęło od oryginalnej publikacji raptem siedemdziesiąt pięć lat, zachowano ortografię i gramatykę polszczyzny z tamtego okresu.

Porty lotnicze w Japonii

Porty lotnicze na terenie Japonii oficjalnie są sklasyfikowane w trzech grupach*. Do I-ej kategorii zalicza się 5 największych lotnisk o znaczeniu międzynarodowym, w II-ej klasie są 24 lotniska o zasięgu regionalnym i międzynarodowym a III-a klasa obejmuje 55 lotnisk o zasięgu krajowym. Pozostałe - to porty, bazy lotnicze i lądowiska do obsługi rolnictwa. Rząd Japonii przeznacza część budżetu na ich budowę i utrzymanie. Terminale są gene-ralnie użytkowane przez prywatne korporacje. Głównymi japońskimi przewoźnikami są od 1951 r. Japan Air Lines (JAL), od 1972 r. All Nippon Airways (ANA) oraz dawna linia TDA przekształcona w 1988 r. w Japan Air System (JAS). Te trzy linie lotnicze były początkowo prywatne lecz w 1953 r. JAL przekształcono w firmę pół-państwową. W 1987 r. decyzją rządu JAL ponownie sprywatyzowano i zezwolono pozostałym na obsługę tras zagrani-cznych. W 1994 r. część międzynarodowych połączeń z lotnisk Osaka (Itami) oraz Narita została prezeniesiona na Międzynarodowy Port Lotniczy Kansai zbudowany na sztucznej wyspie***. W 2004 r. JAL zmienił nazwę na Japan Airlines International a JAS zmienił nazwę na Japan Airlines Domestic. W 2005 r. oddano do użytku lotnisko „Centrair”** (Central Japan International Airport), które zbudowano - podobnie jak port lotniczy „Kansai” - na sztucznej platformie.

Przegląd Kina Japońskiego - Kinoteka (Warszawa)

Wczoraj i dziś japońskiej kinematografii.
Ze wszystkich kinematografii azjatyckich to właśnie kino japońskie jest najbardziej znane i popularne na świecie, również w Polsce. Kinematografia Kraju Kwitnącej Wiśni rozwijała się równolegle z zachodnimi, przechodząc podobne fazy rozwoju – od pierwszych rejestracji, przez okres dźwiękowego przełomu, kino wojennej propagandy, rozkwit kina autorskiego w latach 50. i 60., Nową Falę, komercjalizację, po przebudzenie się formacji kina artystycznego w latach 90. Nazwiska największych animatorów kina japońskiego, takich jak Kenji Mizoguchi, Yasujiro Ozu, Akira Kurosawa, Kon Ichikawa, Masaki Kobayashi, Nagisa Oshima, Shohei Imamura, Kinji Fukasaku, Hayao Miyazaki, Shinya Tsukamoto czy wreszcie Takeshi „Beat” Kitano i Takashi Miike, są stale obecne w świadomości współczesnego, także i polskiego kinomana.

Przegląd Kina Japońskiego - Kino Pod Baranami (Kraków)

W dniach 28 czerwca - 7 lipca w Przegląd Kina Japońskiego odbędzie się Przegląd Kina Japońskiego - od klasyki do współczesności..
To wydarzenie specjalne, towarzyszące wystawie technologii firmy Hitachi, organizowane jest przez Centrum Sztuki i Techniki Japońskiej
Manggha oraz Ambasadę Japonii.

To jedna z niewielu okazji, by zobaczyć klasyczne dzieła kinematografii japońskiej na dużym ekranie. Dodatkowo, w programie znajdują się 3 współczesne tytuły, niepokazywane wcześniej na polskich ekranach. Wielka gratka nie tylko dla miłośników kina z Kraju Kwitnącej Wiśni.

Pornograf Shōheia Imamury, Czyli o voyeurystycznej naturze człowieka i kina

30 maja 2006 r., w wieku 79 lat, zmarł Shōhei Imamura – dwukrotny zdobywca Palme D'or w Cannes i jeden z najwybitniejszych reżyserów japońskich. Swą przygodę z filmem rozpoczął we wczesnych latach pięćdziesiątych wiążac się ze studiem Shochiku. Decyzję tą – jak sam wspomina – podjął po obejrzeniu Rashomona Akiry Kurosawy, choć już od najmłodszych lat zdradzał zainteresowania sztuką(1). Pierwsze szlify zdobywał natomiast u innego słynnego reżysera – Yasujiro Ozu, któremu asystował(2) na planie trzech filmów: Wczesnego lata (Bakushu, 1951), Herbaty z ryżem (Ochazuke no aji, 1952) i Opowieści tokijskiej (Tokyo monogatari, 1953). Jednakże wyciszony, „pocztówkowy” obraz Japonii, jaki prezentował Ozu w swoich filmach, nie odpowiadał młodemu i niepokornemu Imamurze. Jak sam przyznaje: „Znacznie prościej jest być posłusznym i trzymać się establishmentu, jednakże to nie jest mój sposób na życie. Ja zawsze staram się odmienić społeczeństwo za pomocą moich filmów tak bardzo, jak to tylko możliwe”(3). Znacznie lepiej współpracowało mu się więc z mniej znanym Yuzo Kawashimą, z którym w 1954 r. przeniósł się do studia Nikkatsu, gdzie – cztery lata później – zadebiutował jako reżyser.

„mini.festiwal muzyki japońskiej” w klubie jazzGa

2006-06-22: Miss Hawaii + E-DA (Japonia)

Miss Hawaii to pseudonim młodego japończyka Teppei Ozawy pochadzacego z mroźnej, zimowej wyspy Hokkaido. Klimat wyspy uchronił go przed wpływami japońskiej muzyki z wielkomiejskim rodowodem.

Acid Mothers Temple zagra razem The Cosmic Inferno

To japońska muzyczna awangarda. I na okrasę - formacja Potty Umbrella

Awangardowa muzyka Japończyków kipi nieokiełzaną radością improwizacji i bogactwem inspiracji.
Doceniają to muzycy i publiczność na całym świecie. Na koncertach w Polsce zawsze są komplety publiczności i to nie tylko z powodu egzotyki wykonawców, ale przede wszystkim ze względu na poziom ich artystycznych wypowiedzi.

Konwencje perspektywy w obrazowaniu obiektów architektury w japońskim malarstwie i grafice

Pierwsze zachowane ujęcia perspektywiczne świątyń i innych obiektow architektonicznych pojawiły się w Japonii w VIII w. w ilustrowanych zwojach jak np. „Sutra przeszłej i obecnej karmy” (kako genzai ingakyo) nieznanego artysty, przechowywana w Jobon Rendaiji w Kioto. Niektóre wczesne zwoje sutr zostały zilustrowane dopiero w XIII w. jak osiem zwojów na jedwabiu pod tytułem „Osiem aspektów z życia Buddy” ( Shaka hasso zu) nieznanego artysty (muzeum Atami w pref. Kanagawa).Najczęściej stosowanym ujęciem perspektywicznym była tzw. perspektywa „z lotu ptaka” z widokiem z góry na zabudowania i rozległy teren. Obiekty architektoniczne przedstawiano za pomocą pewnej konwencji zwanej aksonometrią*, w której ścianę frontową i tylną rysowano równolegle do linii horyzontu a pozostałe dwie skośnie pod tym samym kątem. W tej perspektywie nie występują punkty zbiegu na linii horyzontu dla krawędzi poszczególnych obiektów. W konsekwencji, przedstawiane wnętrza tych obiektów są bez dachów, gdzie umieszczano postaci bohaterów wydarzeń. Takie ujęcie perspektywiczne wnętrza zwano fukinuki-yatai.

Nengo - japońskie ery w systemie rachuby czasu

Nengo (dosł. nazwa roku) to system rachuby lat wywodzący się ze starożytnych Chin, który został przyjęty i zmodyfikowany w Japonii w 645r. Pierwszej erze nadano wówczas nazwę Taika w następstwie ważnych politycznych zmian i reform społecznych. Nazwy poszczególnych er ustalane były przez dworskich urzędników w ciągu roku lub dwóch od wstąpienia na tron nowego cesarza i dotyczyły ważnych wydarzeń państwowych, panującej ideologii, odkryć lub katastrof naturalnych.

Subskrybuje zawartość