Centrair - nowe międzynarodowe lotnisko w Japonii

Lotnisko nosi nazwę "Centrair", będącą skrótem od "Central Japan International Airport" i zostało zbudowane (podobnie jak port lotniczy Kansai) na sztucznej wyspie. Po Narita i Kansai jest to trzecie najważniejsze międzynarodowe lotnisko Japonii. Port lotniczy otwarty jest przez całą dobę. Kompleks architektoniczny (wysokości czterech kondygnacji) zawiera również sklepy i restauracje (również kuchnia zachodnia i azjatycka). Obiekt położony jest 35km na południe od miasta Nagoya (zatoka Ise) w prefekturze Aichi i zajmuje całkowitą powierzchnię 580 ha (samo lotnisko to 470 ha). Całkowita powierzchnia użytkowa budynków to 220.000 m2. Prace konstrukcyjne rozpoczęły się 1 sierpnia 2000 roku, otwarcie nastąpiło 17 lutego 2005 r.

Protokół z Kioto (dot. zmian klimatu) wchodzi w życie

Protokół z Kioto to porozumienie międzynarodowe, mające na celu powstrzymanie procesów globalnego ocieplenia ograniczając do 2012 r. emisję gazów cieplarnianych o 5.2% w stosunku do roku 1990 (Japonia zobowiązana jest do obniżenia poziomu szkodliwych gazów o 6%. Treść protokołu została ustalona siedem lat temu w na konferencji Narodów Zjednoczonych w Kioto.

Japońskie satelity

Satelity oferują szeroki wachlarz cennych usług. Składają się na nie m.in. meteorologiczne obserwacje Ziemi, interferometria radarowa, łączność satelitarna, teledetekcja, transmisja radiowo - telewizyjna i obserwacje astronomiczne przestrzeni kosmicznej. Japońskie satelity znajdujące się obecnie na orbitach Ziemi i innych planet wypełniają ważne misje w dziedzinie nauki i techniki analizując m.in. występujące zaburzenia pogody, emisję radiową jonosfery Ziemi, badając istniejące promieniowanie kosmiczne oraz pobierając próbki z Księżyca, Marsa czy innych obiektów układu słonecznego. Japoński program rozwoju przestrzeni kosmicznej rozpoczął się w 1955 r. w Kokubunji (Tokio) od udanego, horyzontalnego startu testowej rakiety wykonanej na Uniwersytecie Tokijskim.

Kana - japońska sylabografika

Około VIII w. w Japonii pojawiły się rodzime symbole fonetyczne i formy literackie znajdując swój wyraz graficzny w kaligrafii. Miękka linia hiragany miała zastosowanie w poezji oraz prywatnej korespondencji.
Za wynalazcę hiragany uważa się mistrza zen Kobo Daishi- Kukai (774 - 835).

Flaga narodowa i hymn Japonii

Flaga narodowa Japonii
Flaga Japonii nosi nazwę Hi no Maru (日の丸 „Tarcza słońca“) lub Nisshoki (日章旗). Czerwony krąg w centrum białego pola, reprezentujący promieniujące słońce, pełni rolę narodowego symbolu Japonii od XVIIw.
Według japońskiej mitologii boginią słońca jest Amaterasu (Świecąca na niebie). Forma dysku słonecznego wyszytego na flagach samurajów, pojawiła się w XII w. kiedy walczyły ze sobą klany Taira i Minamoto. Powszechnie była używana także na wojskowych sztandarach w okresie wojen domowych Sengoku (戦国時代 Sengoku jidai) od poł. XV do pocz. XVII w. W późniejszym okresie rządów Shogunatu, dysk słoneczny pojawił się również na flagach floty japońskiej.

Shinto - droga bóstw

Shinto - droga bóstw, jest religią rdzennie japońską, o charakterze politeistycznym, powstałą w czasach prehistorycznych. Wywodzi się z animistycznych wierzeń ludowych (uznających istnienie duszy we wszystkich przedmiotach, traktujących siły i zjawiska przyrody jako bóstwa). W latach 1868-1945 shinto było oficjalną religią państwową Japonii, powiązaną z kultem cesarza. Wówczas jej centrum stanowiła świątynia Ise Jingu, od prawie 1800 lat najświętszy z wielu tysięcy chramów, pozostający do dziś największym narodowym sanktuarium Japonii. Wyznawcami shintoizmu są w zasadzie wyłącznie Japończycy.

„Bezsenność w Tokio” - spotkanie z autorem

Spotkanie będzie miało miejsce w Warszawie, 19 stycznia (środa) o godzinie 18:00.
Adres: Salon Literacki "Chłodna 25", ul. Chłodna 25 (róg Żelaznej), Warszawa.
Autor będzie odpowiadał na pytania od czytelników dotyczące "Bezsenności w Tokio" i wszelkich innych tematów, będzie też okazja zobaczyć najnowsze (z sierpnia 2004) zdjęcia z Higashi Nagasaki i innych okolic, w których dzieje się akcja książki.

Nowy Rok w Japonii – (O)Shogatsu

Noworoczne obchody Japończyków różnią się zgoła od naszych. Nowy Rok zajmuje pierwsze miejsce w kanonie świąt japońskich. Większość firm i sklepów jest zamknięta w okresie od 1 do 3 stycznia. Jest to czas, który Japończycy spędzają z rodziną i swoimi najbliższymi.

Z dziejów japońskiego kalendarza

Według zapisków w japońskich kronikach Nihonshoki (vol.19) w VI wieku na dwór cesarski Yamato został zaproszony mnich z kraju Paekche (jap. Kudara - obecnie Korea) jako ekspert w zakresie astronomii, geografii oraz metody wykonania kalendarza zapożyczonej z Chin. W wyniku tego, w 604r. (12-y rok panowania cesarza Suiko) powstał pierwszy w Japonii kalendarz.

Japońscy artyści malarze i rzeźbiarze XX i XXI wieku

Współczesna sztuka w Japonii, tak jak w innych krajach, znajduje się również pod wpływem ogólnych, światowych trendów w sztuce. Lecz siła japońskiej tradycji, warunki ekonomiczne i geograficzne, druga wojna światowa, bomby atomowe i inne uwarunkowania mają wielki wpływ na oryginalność i niepowtarzalność sztuki japońskiej. Ponadto, do dziś istnieje wpływ na młodych twórców powstałej w latach 1952-53 grupy artystów japońskich Gutai, którzy wypracowali nowe sposoby działalności artystycznej.

Mumie japońskich mnichów

W prowincji Yamagata znajdują się liczące sobie ponad 300 lat mumie japońskich mnichów buddyjskich. Badania nad nimi rozpoczęto dopiero w latach 60-tych. Zajmował się nimi między innymi prof. Akira Matsumoto. Nie są to zwyczajne mumie jakie spotykamy chociażby w Egipcie. Okazało się bowiem, iż zasuszone ciała nie są pozbawione wnętrzności (obyto się bez tradycyjnych technik). Owi mnisi zmumifikowali sie za życia.

Estetyczno filizoficzne aspekty sztuki układania kwiatów w Japonii

Najstarsza antologia japońskiej poezji Manyoshu (759r.) oraz kroniki Japonii Nihon shoki do 697r. ukazują, że Japończycy byli miłośnikami kwiatów, drzew i całej przyrody od najdawniejszych czasów. Przypuszcza się, że rozwój buddyzmu i zwyczaj ofiarowywania kwiatów na ołtarzach rozpoczął się wraz z przybyłym do Japonii jednym z poselstw koreańskich w 552 roku. Kwiaty umieszczone w wazach były najprostszą formą ofiary a także stały się wkrótce w okresie Heian (794 -1185) ozdobą pomieszczeń i dekoracją szeregu festynów oraz innych uroczystości. Utrwaliły się dwie tendencje: dekoracyjna i symboliczna, w której kwiaty były odpowiednikiem pojęć abstrakcyjnych oraz środkiem wyrażania stanów psychicznych i porozumiewania się.

Aspekty zrównoważonego rozwoju w Japonii

Kiedy po II wojnie światowej Japonia przystąpiła do szybkiej odbudowy kraju, nie zwracano większej uwagi na zatruwanie środowiska naturalnego odpadami przemysłowymi a szczególnie w okresie lat 60-ch i 70-tych. Długoletnie skażenie wód morskich rtęcią w zakładach Chisso spowodowało jej akumulację w organizmach ryb. Spożywanie tych ryb wywoływało nieodwracalne upośledzenie układu nerwowego u ludzi i zwierząt. W 1953r. ludzka odmiana schorzenia - choroba Minamata pochłonęła około 1000 ofiar, głównie dzieci rybaków. Smog oparów fotochemicznych jaki zawisł w 1970r. nad Tokio do dziś stanowi problem dla władz miasta. W 1971r. powołano Agencję d/s Ochrony Środowiska a rząd opracował normy jakościowe dotyczące zanieczyszczenia powietrza, wody oraz emisji hałasu i ścieków. We wszystkich prefekturach Japonii ogłoszono przepisy wykonawcze odnośnie zapobiegania zanieczyszczeniu środowiska. W 1973r. ogłoszona została Ustawa o Odszkodowaniach (z tytułu utraty zdrowia spowodowanej zanieczyszczeniem środowiska).

Japońskie badania polarne na Antarktydzie

Pionierem japońskich ekspedycji polarnych był w latach 1910 -12 Nobu Shirase (1867-1946), który zatknął japońską flagę w dn. 28.I.1912r. na 80°05 S w śniegach Antarktydy. Pierwsza japońska ekspedycja antarktyczna, zaczęła pracować na Antarktydzie w 1956 roku. Od chwili wybudowania japońskiej stacji Syowa na Antarktydzie w 1957r., zaczęły przyjeżdżać tu rokrocznie kolejne ekspedycje badawcze. W 2003r. przybyła tu 44-a Japońska Antarktyczna Ekspedycja Naukowa.

Podział administracyjny Japonii

Japonia podzielona jest geograficznie na 5 głównych obszarów:
Hokkaido, Honshu, Shikoku, Kyushu, Okinawa.

Honshu (główna wyspa) podzielona jest na 5 regionów:
Tohoku, Chubu, Kanto, Kinki, Chugoku.

Administracyjnie Japonia podzielona jest na 43 Ken (prefektury) 2 prefektury miejskie Osaka FU, Kyoto FU oraz miasto Tokyo To (metropolia) I prowincję Hokkaido Do.

Subskrybuje zawartość