Władcy Japonii / tradycyjna lista cesarzy japońskich

Tenno 天皇 - tytuł cesarzy japońskich ("niebiański władca"). Według japońskiej tradycji dziedziczna dynastia władców Japonii wywodzi się w prostej linii od bogini Amaterasu, która swemu wnukowi Ninigiemu podarowała cesarskie regalia (zwierciadło, klejnoty i miecz). On z kolei przekazał je swym potomkom, z których Jimmu (wstąpił na tron 660 p.n.e.) uważany jest za pierwszego, choć legendarnego, cesarza Japonii. W 1946 cesarz Hirohito zrzekł się atrybutu boskości. Od tego czasu cesarz pełni wyłącznie funkcję nominalnej głowy państwa.

Oe Kenzaburo - prozaik i eseista / nagroda Nobla w dziedzinie literatury w 1994 roku

W wieku siedemnastu lat opuścił swoje dotychczasowe miejsce zamieszkania i wyjechał do Tokio gdzie zaczął studiować język japoński różniący się od dialektu w jego rodzinnej wiosce. Od tego momentu zaczął pisać krótkie opowiadania i nowele. W latach 1954-59 studiował literaturę francuską na uniwersytecie w Tokio. Pracę dyplomową poświęcił Jean-Paulowi Sartre'owi. Zaproszony do Francji w 1961 r.

Wybrane dzieła klasycznej literatury japońskiej

Poniższe, wybrane tytuły klasycznej literatury japońskiej stanowią dziedzictwo kultury całego świata. Dzieła te (proza, poezja, dzienniki historyczne, sztuki teatralne, kroniki, pieśni etc.) przetłumaczono na wiele innych języków a ich treści stały się inspiracją dla wielu osób z odległych środowisk kulturowych.

Pierwsze japońskie znaczki pocztowe z lat 1871 - 1899

Do 1871 roku nie było w Japonii państwowej poczty a listy i przesyłki dostarczane były przez prywatnych kurierów. W latach 1859 - 1880 roku na terenie Japonii otwarto oddziały poczty brytyjskiej, francuskiej i amerykańskiej, które używały przeważnie własnych znaczków pocztowych. Pierwsza seria znaczków japońskich ukazała się 20 kwietnia 1871 roku a ich grafika wzorowana była na będących wówczas w obiegu monetach „Dragon“.

Shinkansen - najszybszy środek lokomocji naziemnej w Japonii

Pomysł szybkiej kolei „Dangan Ressha“ (150km/h) zrodził się wśród japońskich konstruktorów w 1940 roku. Podróż, przykładowo z Tokio do Osaki zostałaby wtedy skrócona z 8 godzin (pociągiem ekspresowym) do 4 godzin. W 1941 roku przystąpiono do realizacji tego pomysłu, lecz na przeszkodzie stanęły działania drugiej wojny światowej.

System monetarny w Japonii - historia i współczesność

W Japonii, w czasach starożytnych około 1500 lat pne. monety w handlu wymiennym zastępował ryż, tkaniny, sól, wyroby artystyczne etc. W historycznym ujęciu, najstarszą używaną monetą w Japonii z okresu Asuka była moneta „Kai Yuan Tong Bao“ (621r.) pochodząca z mennicy dynastii Tang w Chinach. Według badań archeologicznych, pierwsze monety japońskie wykonane z brązu (wzorowane jeszcze na chińskich monetach „Kai Yuan Tong Bao“) zwane były „Fuhonsen“.

Japońskie Mandary - dzieła sztuki buddyjskiej

Mandara (sanskr. mandala) należy do najstarszych graficznych, religijnych symboli na świecie. Sybolizuje całość – kosmiczną harmonię wewnętrznego i zewnętrznego świata. Dla osób rysujących mandalę był to wyraz wewnętrznej duchowej dojrzałości a dla innych osób mandala służyła do kontemplacji i psychicznej koncentracji.

Średniowieczne miasto-port KUSADO SENGEN (w świetle badań archeologicznych)

W 1928 roku dużą ilość m.in. wyrobów ceramicznych, importowanej porcelany, kamieni z rytami i monet znaleziono w trakcie prac regulacyjnych na rzece Ashida w mieście Fukuyama, pref.Hiroshima. Te odkrycia naprowadziły miejscowych historyków na ślad miejsca, w którym znajdowało się średniowieczne miasto Kusado Sengen.

Chryzantemy w Japonii

Chryzantema może być nazwana "nieoficjalnym" kwiatowym symbolem Japonii. Obok kwiatu wiśni jest najsilniej obecnym roślinnym elementem kultury japońskiej. Od wieków jest symbolem rodziny cesarskiej. Jako szesnastopłatkowy symbol zdobiła i zdobi wiele przedmiotów. Znajduje się na cesarskiej fladze i każdym japońskim paszporcie.

Idea "Yugen" w dramatach No Zeami Motokiyo (1363-1443)

Motokiyo Zeami (1363 - 1443) był aktorem teatru No, dramaturgiem i wybitnym japońskim teoretykiem sztuki No. Poświęcił on wiele uwagi istocie treningu aktorskiego w takich typach ról jak: kobieta, wojownik, starzec i dziecko. Aktor musiał przedstawić je przekonywająco - tak Zeami rozumiał pojęcie monomane czyli naśladowanie rzeczy. Maski No były używane w jego sztukach dla podkreślenia realizmu i wiarygodności. Jeśli aktor grał rolę odpowiadającą jego wiekowi, maska była zbyteczna.

Dogen Kigen - Zenji (wielki mistrz) 1200 - 1253

“Dlatego pwinieneś odejść od praktyki opartej na rozumieniu intelektualnym, odrzucić słowa i to, co za nimi idzie, nauczyć się kroku wstecz, który odwróci światło do wewnątrz aby oświetlało twoją jaźń. Ciało i umysł odpadną same z siebie i ukaże się twoja prawdziwa twarz. Jeżeli chcesz osiągnąć takość, powinieneś praktykować takość nie zwlekając.” (Dogen – fragm. “Fukan-zazengi”)

Japońska czarka do herbaty jako dzieło sztuki

Od okresu Muromachi japońska ceremonia herbaty opierała się na podstawach filozoficznych głęboko związanych z Zen. Zen jest ćwiczeniem, surowym treningiem samego siebie. Aby czynność przyrządzania Herbaty nie stała się czczą pozą ani zwykłą formą należy zrozumieć, że Drogi Herbaty nie da się ułożyć ani zebrać w reguły, które należałoby ściśle przestrzegać. Oprócz właściwego pomieszczenia, pięknych naczyń i dekoracji z kwiatów, najważniejszym elermentem ceremonii było jednak pojęcie „kokoro ire“ - serce gospodarza. Rodzaj użytych naczyń był odbiciem jego charakteru i poczucia piękna.

Japońskie muzea - appendix

Poniżej spis w języku angielskim i japońskim według nazw z podziałem na grupy:
Narodowe Muzea i Muzea Sztuki,
Muzea Publiczne,
Muzea Prywatne,
Publiczne Muzea Sztuki,
Prywatne Muzea Sztuki.

Profesor Hideki Shirakawa - nagroda Nobla w dziedzinie chemii w 2000 roku

Hideki Shirakawa jest emerytowanym profesorem chemii Uniwersytu Tsukuba w Japonii. W 2000 roku otrzymał pokojową nagrodę Nobla wraz z Alanem J. Heegerem i Alanem G. Mac Diarmidem z USA za odkrycie tworzywa sztucznego, które nie jest izolaterem lecz przewodzi prąd elektryczny.

Klasyczne malarstwo ZEN w Japonii

W okresie Muromachi (1333-1568)* pod wpływem buddyzmu ZEN oraz wzorców chińskich rozwinęło się monochromatyczne malarstwo tuszem suiboku-go lub sumi-e (malowane tuszem). Malarstwo tego typu wymagało wyrobionej wieloletnią pracą ręki i czystego umysłu, zdolnego do koncentracji jaki posiadali ówcześni mistrzowie ZEN.

Subskrybuje zawartość