Shinkansen - najszybszy środek lokomocji naziemnej w Japonii

Pomysł szybkiej kolei „Dangan Ressha“ (150km/h) zrodził się wśród japońskich konstruktorów w 1940 roku. Podróż, przykładowo z Tokio do Osaki zostałaby wtedy skrócona z 8 godzin (pociągiem ekspresowym) do 4 godzin. W 1941 roku przystąpiono do realizacji tego pomysłu, lecz na przeszkodzie stanęły działania drugiej wojny światowej.

Po zakończeniu wojny sytuacja ekonomiczna Japonii zaczęła wracać do normy. W latach pięćdziesiątych idea szybkiej kolei powróciła, ale wciąż była w sferze marzeń. Owczesny dyrektor japońskich kolei (Japan National Reilways) czynił wiele starań w kierunku aby rozpocząć jej realizację. Jego wysiłki zakończone zostały akceptacją rządu i w 1959 roku rozpoczęto budowę szybkiej kolei zwanej SHINKANSEN. 515 km nowej trasy było już gotowe 1 października 1964 roku na 10 dni przed otwarciem Olimpiady w Tokio. Nowy środek lokomocji (200 km/h) na trasie Tokio – Osaka nazwany został Tokaido Shinkansen. Druga generacja tej konstrukcji pojawiła się w 1972 r. na trasie Shin-Osaka – Okayama a potem do Hakaty z prędkością zwiększoną do 220 km/h. W 1982 roku otworzono dwie następne linie w ulepszonej konstrukcji: Tohoku Shinkansen (Omiya – Morioka) i Joetsu Shinkansen (Omiya – Niigata). W 1985 roku zwiększono prędkość obydwu pojazdów z 210 km/h do 240 km/h. Japońskie koleje zostały sprywatyzowane w 1987 roku i rozdzielone między siedmiu akcjonariuszy (Japan Reilways). Nową linię między Tokio i Ueno otwarto w 1991 r. a rok później między miastami Fukushima i Yamagata.
W roku 1997 zbudowano nowy typ konstrukcji (500) , który rozwijał prędkość do 300 km/h. Typ (700) z roku 1999 rozwijał prędkość max. 285 km/h lecz wewnątrz był bardzej komfortowy. W roku 1999 wyruszył w trasę Nagano Shinkansen typu (E2 ) na trasie Takasaki – Nagano z prędkością 260 km/h. W 2000 r. komfortową wersję 700-ki nazwano Hikari Rail Star (z możliwością używania wewnątrz osobistych komputerów) zaś w październiku 2003 roku otwarto nową stację w południowej części centrum Tokio – „Shinagawa“. Przepustowość tej stacji zwiększyła się z 11-u do 15-u składów pociągów w ciągu godziny.
Obecnie prowadzi się prace zmierzające do bezpośredniego połączenia nową linią Tokio z Sapporo a także od 1970 roku przeprowadza się testy z pojazdami w technologii „Maglev“ (magnetycznej lewitacji), która pozwoli na zwiększenier prędkości i eliminację wszelkich wibracji podczas jazdy. Na próbach modelu MLX01 w 1999 roku osiągniąto prędkości 552 km/h i większe. W 2002 i 2003 roku przeprowadzono testy na odcinku 300 km (Yamanashi Maglev Test Line) nowego pojazdu MLX01-901 z 50-ma pasażerami. Do 2013 roku przewiduje się nowe trasy na odcinkach Hakata-Kagoshima i Nagano-Toyama. Nowym pojazdem ma być także Chuo Shinkansen rozwijający prędkość 500 km/h na trasie Tokio – Osaka, którego konstrukcja napędu oparta jest również na magnetycznej lewitacji.

- Poniżej podano orientacyjne odległości i czas przejazdu między poszczególnymi, niektórymi stacjami Shinkansenu.

Tokio – Shin-Osaka (552,6km) 2:15 /Tokaido Shinkansen (JR-Central)
Tokio - Hiroshima (894,2 km) 3:50 /San-yo Shinkansen (JR-West)
Tokio - Morioka (496,5 km) 2:21 / Tohoku Shinkansen (JR- East)
Tokio - Kanazawa (460 km) 3:58 /Joetsu Shinkansen (JR-East)
Tokio - Nagano (222,4 km) 1:40 /Nagano Shinkansen (JR-East)
Tokio – Niigata (333,9 km) 2:00 / Joetsu Sinkansen (JR- East)
Tokio - Akita ( 662,6 km) 3:49 / Akita Shinkansen (JR-East)
Tokio - Yamagata ( 342 km) 2:27 / Yamagata shinkansen (JR-East)
Shin-osaka – Hakata (622 km) 2:59 /San-yo Shinkansen (JR-West)

Obecnie, w 2003 r. Shinkansen-y rozwijają następujące prędkości:
Tokaido –270 km/h, San-yo – 300 km/h, Tohoku –275 km/h, Joetsu – 240 km/h i Nagano – 260 km/h, Akita „mini-shinkansen”- 130 km/h

- Poniżej podano w kolejności: serię, typ, nazwę i trasę przejazdu typu Shinkansenu od najstarszego do współczesnego.

* TOKAIDO i SAN-YO SHINKANSEN
Seria 0, t.0 San-yo Shinkansen Shin-Osaka, Hiroshima, Hakata
Seria 100, t.100 Tokaido, San-yo Sh. Tokyo, Kyoto, Shin-Osaka, Hakata
Seria 300, t.300 Tokaido, San-yo Sh. Tokyo, Kyoto, Shin-Osaka, Hakata
Seria 500, t.500 Tokaido, San-yo Sh. Tokyo, Kyoto, Shin-Osaka, Hakata
Seria 700, t.700 Tokaido, San-yo Sh. Tokyo, Kyoto, Shin-Osaka, Hakata
Rail Star, t.700-7000 San-yo Sh. Shin-Osaka, Hiroshima, Hakata

* TOHOKU, JOETSU, NAGANO, YAMAGATA, AKITA SHINKANSEN
Seria 200, t.200 Tohoku, Joetsu Sh. Tokyo, Sendai, Morioka, Nigata
Seria 200-2000, typ 200-2000 Tohoku Sh. Tokyo, Sendai, Morioka
Seria 400 , typ400 Yamagata Shinkansen Tokyo, Yamagata, Shinjo
Seria E1, typ E1 Tohoku, Joetsu Sh. Tokyo, Sendai, Morioka, Nigata
Seria E2, typ E2 Nagano, Tohoku Sh. Tokyo, Sendai Morioka, Nagano
Seria E3, typ E3 Akita Shinkansen Tokyo, Morioka, Akita
Seria E3-1000, typ E3-1000 Yamagata Sh. Tokyo, Yamagata, Shinjo
Seria E4, typ E4 Tohoku Shinkansen Tokyo, Sendai, Morioka

* MAX SERIA
Seria E1, typ E1 Tohoku, Joetsu Sh. Tokyo, Sendai, Morioka, Nigata
Seria E4, typ E4 Tohoku Shinkansen Tokyo, Sendai, Morioka

* MINI SHINKANSEN
Seria 400, typ 400 Yamagata Shinkansen Tokyo, Yamagata, Shinjo
Seria E3, typ E3 Akita Shinkansen Tokyo, Morioka, Akita
Seria E3-1000, typ E3-1000 Yamagata Sh. Tokyo, Yamagata, Shinjo

Kornel Drzewiński

źródła:
http://www.geocities.com/leinsd/fare.html
http://hisaai-hp.hp.infoseek.co.jp/Shinkansen/index_eg.html
http://www.city.akita.akita.jp/en/sightseeing/access/default.htm
http://user.tninet.se/~bvl648v/shintohoku.htm
http://www.shibaura-it.ac.jp/itabashi/stc/_english/jpn-train/sinkansen/m...
http://www.railwaytechnology.com/projects/shinkansen/index.html
http://www.japan-zone.com/new/transport.shtml
http://www.rtri.or.jp/rd/maglev/html/english/maglev_frame_E.html
http://www.pref.aichi.jp/kotsu/rinia/index_e.html
http://www.fpcj.jp/e/shiryo/pocket/transport/transport.html

zdjęcia:
http://fsmat.htu.tuwien.ac.at/~cfabiane/gallery/japan/shinkansen.hml
http://www.qols.ph.ic.ac.uk/~deb/photos/tokyo/kyoto1/photos/photo_1.html
http://dannyman.showedme.com/gallery/Shinkansen/IMG_5800
http://www.railway-technology.com/projects/shinkansen/index.html
http://www.jinjapan.org/kidsweb/japan/k/q6.html
http://www.rtri.or.jp/rd/maglev/html/english/maglev_frame_E.html
http://www.spring8.or.jp/e/general_info/access/

Prototyp JR West -500 z 1992 r.

wnętrze JR West-500 z 1992 r.

Typ 500/W6 z 1999 r. 300km/h, Nozomi Shinkansen

Seria E2/N8 z 1998 r.- Nagano Sinkansen

Typ 700/E4 z 2000 r. - Hikari Rail Star

Typ 200 - używany jako Tohoku i Joetsu Shinkansen

Typ 700 z 2002 r. - używany jako Nozomi i Hikari Shinkansen

Typ 700 z 2002r.- widok od frontu

Wnętrze shinkansenu - Typ 700 z 2002 r.

Typ E4 / P10 z 2002r. - Tohoku Shinkansen

Model eksperymentalny MLX01-901 Yamanashi z 2002 r.

Pojazd eksperymentalny typu Maglev (magnetyczna lewitacja)

mapa połączeń Shinkansenu na terenie Japonii

Share this