Dyskusje www.japonia.org.pl

Kultura, sztuka i historia Japonii.
Teraz jest niedziela, 25 sierpnia 2019, 08:33

Strefa czasowa: UTC + 1




Utwórz nowy wątek Odpowiedz w wątku  [ Posty: 14 ] 
Autor Wiadomość
PostNapisane: poniedziałek, 28 kwietnia 2008, 15:45 
Offline
Administrator

Dołączył(a): poniedziałek, 5 kwietnia 2004, 13:53
Posty: 414
Lokalizacja: Warszawa
„Wieczne potępienie i męki – wizja piekła w japońskiej kulturze”

Tekst autorstwa Agaty Czapkowskiej (Noel) dostępny jest pod adresem:

http://www.japonia.org.pl/wieczne-potep ... j-kulturze

_________________
Kamil Drzewiński
A R C H I T E K T
www.japonia.org.pl


Góra
 Zobacz profil  
 
PostNapisane: poniedziałek, 28 kwietnia 2008, 19:10 
Offline

Dołączył(a): poniedziałek, 11 kwietnia 2005, 20:07
Posty: 254
Lokalizacja: Skierniewice
Dobry artykuł, takie tematy bardzo sobie cenię. Mam jedno pytanie do autorki:

Cytuj:
Szósty poziom piekielny to „Piekło Spalania”, gdzie ciała potępionych nabijane są na płonące pale i opiekane w niewyobrażalnym ogniu. Podobnie wygląda „Wielkie Piekło Spalania”, z tą różnicą, że tutaj ogień jest dwa razy bardziej gorący, a samo opiekanie trwa połowę wieczności.


Za co grzesznicy lądowali do "Piekieł Spalania"?

Pozdrawiam

_________________
Ambasada


Góra
 Zobacz profil  
 
PostNapisane: poniedziałek, 28 kwietnia 2008, 19:37 
Offline
Moderator

Dołączył(a): poniedziałek, 15 listopada 2004, 12:14
Posty: 1633
Lokalizacja: Białystok
Owenos-san napisał(a):
Za co grzesznicy lądowali do "Piekieł Spalania"?

Dobre pytanie. Problem w tym, że sama do końca nie wiem. Cały tekst Ojoyoshu w wersji angielskiej jest praktycznie nie do dostania on-line. Przez ponad miesiąc przeszukiwałam wzdłuż i wszerz google, yahoo oraz torrenty, a jedyne co znalazłam to krótkie cytaty lub wypowiedzi osób, które to czytały. Początkowo wogóle miałam nie uwzględniać Ojoyoshu w artykule, ale uznałam, że może kogoś zainteresuje i uda się zgromadzić więcej informacji.

noel ;)

_________________
"Utopista widzi raj. Realista widzi raj plus węża."


Góra
 Zobacz profil  
 
PostNapisane: poniedziałek, 28 kwietnia 2008, 22:08 
Offline

Dołączył(a): poniedziałek, 11 kwietnia 2005, 20:07
Posty: 254
Lokalizacja: Skierniewice
Ok, w takim razie ja również spróbuję poszukać tu i tam :)

Pozdrawiam :D

_________________
Ambasada


Góra
 Zobacz profil  
 
PostNapisane: wtorek, 29 kwietnia 2008, 20:15 
Offline
Moderator

Dołączył(a): poniedziałek, 15 listopada 2004, 12:14
Posty: 1633
Lokalizacja: Białystok
Dla pewności sama się jeszcze rozejrzałam. Tym razem znalazłam krótki opis z japońskiej strony (chwała google translatorowi). Zgodnie z opisem w Ojoyoshu jest 8 głównych piekieł:
1) Tokatsu (Piekło Sprawiedliwości Wyrównawczej) - przewinienie: niszczenie wszelkich form życia
2) Kokujo (Piekło Czarnego Powrozu) - przewinienie: niszczenie wszelkich form życia i złodziejstwo
3) Shugo (Piekło Zjednoczenia) - przewinienie: niszczenie wszelkich form życia, złodziejstwo i cudzołóstwo
4) Kyokan (Piekło Wrzasku) - przewinienie: niszczenie wszelkich form życia, złodziejstwo, cudzołóstwo i pijaństwo
5) Dai kyokan (Wielkie Piekło Wrzasku) - przewinienie: niszczenie wszelkich form życia, złodziejstwo, cudzołóstwo, pijaństwo i kłamstwo
6) Shonetsu (Piekło Spalania) - przewinienie: powyższe 5 wymienionych oraz poglądy sprzeczne z doktryną buddyjską
7) Dai shonetsu (Wielkie Piekło Spalania) - przewinienie: powyższych 6 oraz zhańbienie buddyjskiej mniszki
8 ) Muken (Wielkie Piekło Bezkresnego Cierpienia) - zarezerwowane dla osób, które zignorowały zasadę przyczynowości (każde działanie wywołuje odpowiednie skutki) i ciągle popełniały 10 złych i niedozwolonych czynności. Ponadto osoby te dopuściły się co najmniej jednego ciężkiego grzechu (Gogyakuzai): zabójstwo ojca, zabójstwo matki, zabójstwo osoby, która osiągnęła nirwanę, niszczenie kurhanów i posągów Buddy, działania mające na celu burzenie porządku buddyjskiego. Trafiają tu też mnisi buddyjscy, którzy popełnili jeden z czterech głównych grzechów (Shijuzai). Zaliczamy do nich stosunki seksualne, kradzież, morderstwo, kłamstwo na temat duchowych osiągnięć oraz wystąpienie przeciwko doktrynie (wypaczanie praw i nauk budd., szkalowanie nauk zawartych w Ojoyoshu, wpajanie innym niepoprawnej wersji doktryny i tym samym oszukiwanie ich).

Mam nadzieję, że ten opis rozjaśnia nieco sytuację. W porównaniu do treści artykułu widać tu wyraźną gradację. Każde kolejne piekło oznacza popełnienie dodatkowego wykroczenia. Informacje, jakie miałam w chwili pisania tekstu wskazywały, że każde piekło zarezerwowane jest dla innych grzeszników.

Kwestia Ojoyoshu jeszcze nieraz będzie się przewijać w kolejnych artykułach, gdyż często traktat ten stanowił bezpośrednią inspirację dla artystów.

noel ;)

_________________
"Utopista widzi raj. Realista widzi raj plus węża."


Góra
 Zobacz profil  
 
PostNapisane: piątek, 2 maja 2008, 18:57 
Offline
Moderator

Dołączył(a): poniedziałek, 15 listopada 2004, 12:14
Posty: 1633
Lokalizacja: Białystok
Oprócz Jigokuzoshi są jeszcze inne zwoje przedstawiające japońskie piekło. Ze względu na małą ilość informacji oraz materiałów wizualnych postanowiłam nie uwzględniać ich w artykule, ale warto o nich wspomnieć na forum.

15 zwojów z okresu Kamakura znajduje się w świątyni Shoju raigo-ji w pref. Shiga. Kilka lat temu zwoje te były wystawiane w Muzeum Narodowym w Tokio i Kioto. Jeden z nich, dość słabej jakości można obejrzeć na stronie:
http://www.kyohaku.go.jp/eng/tokubetsu/ ... 03_l04.htm

Zwój Jigoku Gokuraku-zu można natomiast obejrzeć w świątyni Konkai Komyo-ji w Kioto. Fragment zwoju poniżej.
Obrazek

Jeszcze inne malowidła znajdują się w świątyni Chogaku-ji w pref. Nara. Nie wiem dokładnie ile ich jest, niemniej jednak zamieszczam dostępne fragmenty poniżej.
Obrazek
Mówienie kłamstw nie popłaca. Chyba, że ktoś lubi jak mu się wyciąga i wykręca język.

Obrazek

Obrazek
Wszystkowidzące lustro jest jednym z atrybutów Emma-o. Według różnych źródeł są 2 sposoby, dzięki którym Emma-o poznaje przewinienia grzesznika. W jednej wersji Król Piekieł patrzy skazańcowi w oczy, gdyż w źrenicach odbijają się wszystkie złe uczynki. Częściej można spotkać się z wersją, gdy Emma-o używa lustra, w którym widać występki jak na dłoni.

Obrazek
Mężczyźni powinni wystrzegać się zdrady, gdyż jest to prosta droga do piekła. Mężczyzna dręczony przez dwugłowego weża to ofiara cudzołóstwa.

Obrazek
Ta scena najprawdopodobniej przedstawia "Piekło Spalania". Grzesznicy smażący się niczym kiełbaski na grilu w dużym stopniu odpowiadają opisowi piekła zawartego w Ojoyoshu.

Obrazek

Obrazek

Obrazek
Ognisty powóz ciągnięty przez demona oni. W ten sposób transportuje się grzeszników do piekła.

noel ;)

_________________
"Utopista widzi raj. Realista widzi raj plus węża."


Góra
 Zobacz profil  
 
PostNapisane: piątek, 2 maja 2008, 20:54 
Offline

Dołączył(a): poniedziałek, 11 kwietnia 2005, 20:07
Posty: 254
Lokalizacja: Skierniewice
Mnie najbardziej zadziwia, że japońska wizja piekła jest podobna do tej chrześcijańskiej. Wystarczy rzucić okiem średniowieczne malowidła, przykład Coppo di Marcovaldo.
Obrazek

_________________
Ambasada


Góra
 Zobacz profil  
 
PostNapisane: sobota, 3 maja 2008, 11:10 
Offline
Moderator

Dołączył(a): poniedziałek, 15 listopada 2004, 12:14
Posty: 1633
Lokalizacja: Białystok
To malowidło bardziej przypomina mi jakąś współczesną abstrakcję niż średniowiecze. Nie jestem przekonana co do szczególnych podobieństw między piekłem japońskim a chrześcijańskim. Oczywiście sam fakt istnienia miejsca, gdzie umarły doświadcza tortur jest tu wspólnym mianownikiem. Moim zdaniem piekło japońskie jest dużo bardziej wyrafinowane i rozbudowane, a tortury zaskakują różnorodnością. Inną kwestią jest sam kunszt artystyczny wykorzystywany do wizualizacji piekielnych wyobrażeń. Malowidła japońskie odznaczają się niezwykłym wręcz naturalizmem i są bardzo sugestywne. Podobny efekt w kulturze europejskiej powstaje dopiero kilka wieków później, gdy dominuje kwestia Sądu Ostatecznego (chociażby słynny "Sąd Ostateczny" Memlinga).

Niewykluczone, że obie kultury w pewien sposób na siebie oddziaływały. W naszym systemie nauczania skupiamy się przede wszystkim na cywilizacji europejskiej, tak jakby nic wokół nie istniało. Cywilizacja muzułmańska i chińska zaczyna "istnieć" dopiero przy okazji europejskiej ekspansji. Buddyzm i związane z tym wieczne potępienie przywędrowało do Japonii z Chin. Jednak prawdziwą kolebką tej religii są Indie. Biorąc pod uwagę fakt, że od chwili opublikowania Ojoyoshu do prawdziwego rozkwitu doktryny buddyjskiej w Japonii minęło prawie 150 lat, trzeba sobie uzmysłowić ile czasu zajęło rozpowszechnienie buddyzmu na kontynencie azjatyckim. W międzyczasie mogło dochodzić do różnych kontaktów (choćby handlowych) między krajami azjatyckimi a europejskimi, które nie zostały odnotowane w kronikach. Dla mnie największym podobieństwem jest pośmiertna przeprawa przez rzekę. Motywu tego nie ma w religii chrześcijańskiej, ale jest w starogreckiej kulturze. W artykule napisałam, że po wyroku pierwszego sędziego umarły może przekroczyć rzekę, a w zależności od przewinień robi to w różny sposób. W kulturze japońskiej istnieje także inna wersja, która zakłada, że umarły przeprawia się do zaświatów w łodzi. Jednak, aby to zrobić musi wnieść opłatę pieniężną, dlatego do trumny wkładało mu się pieniążek. W identyczny sposób zmarli przekraczali Styks w starożytnej Grecji.

Owenos-san, jeżeli rozglądałeś się za Ojoyoshu, pewnie trafiłeś na opinie porównujące ten traktat do "Boskiej Komedii" Dantego. Chodzi przede wszystkim o formę - czyli wędrówkę autora po zaświatach. Sęk w tym, że dzieło Dantego powstało jakieś 500 lat po Ojoyoshu. :)

noel ;)

_________________
"Utopista widzi raj. Realista widzi raj plus węża."


Góra
 Zobacz profil  
 
PostNapisane: czwartek, 22 stycznia 2009, 12:54 
Offline
Moderator

Dołączył(a): poniedziałek, 15 listopada 2004, 12:14
Posty: 1633
Lokalizacja: Białystok
Uzupełnienie do cz. 1.

Abhidharma-kosa (Kusharon) – geografia świata
Inne nazwy: Apidamo jushe lun, Abidatsuma kusha ron, Jushe lun.
Głównym ośrodkiem świata jest góra Myōkōsen (Shumisen/Sumeru). Wokół niej rozciąga się siedem koncentrycznych pasm górskich, a każde z nich przedziela morze. Za zewnętrznym, siódmym pasmem znajduje się ogromny ocean. Ów ocean otacza ósme pasmo górskie zwane Tetsurin’isen (Tetchisen) – Krąg Gór Żelaznych. Na oceanie pomiędzy siódmym a ósmym pasmem unoszą się cztery wielkie kontynenty, każdy reprezentujący inny kierunek geograficzny. Kontynent na południu nazywa się Senbushū i jest to świat w którym żyjemy. Wszystkie te masy lądów, gór i wód spoczywają na złotym dysku, który unosi się na wodnym dysku, a ten z kolei na wietrznym dysku. Wokół szczytu góry Myōkōsen na różnych wysokościach unoszą się poszczególne sfery niebiańskie. Odległości tego niezwykłego uniwersum wyznacza się za pomocą miary yuzenna. Wartość yuzenna różni się w zależności od źródła, lecz zgodnie z Kusharon jedna yuzenna to 800-900 metrów. Morza pomiędzy pasmami mają głębokość 80.000 y, zaś góra Myōkōsen wznosi się 80.000 y nad poziom morza. Pod ziemskim kontynentem Senbushū znajduje się osiem wielkich piekieł (hachi daijigoku). Każde kolejne piekło znajduje się niżej, a poczynając od tego najbliżej powierzchni są to: Tōkatsu jigoku (Piekło Odrodzenia), Kokujō jigoku (Piekło Czarnych Powrozów), Shugō jigoku (Piekło Zgromadzenia), Gyōkō jigoku (Piekło Wrzasku), Daikyō jigoku (Wielkie Piekło Wrzasku), Ennetsu jigoku (Piekło Spalania), Dainetsu jigoku (Wielkie Piekło Spalania), Muken jigoku (Piekło Bezkresu)*. Odległość pomiędzy dnem Senbushū (80.000 y poniżej poziomu morza) a sklepieniem Muken jigoku wynosi 20.000 y. Samo Muken jigoku jest głębokie na kolejne 20.000 y i tak samo szerokie. Wokół bramy do każdego z wielkich piekieł unosi się 16 satelickich piekieł. Ponadto istnieje jeszcze osiem zamarzniętych piekieł.

*Muken jigoku występuje też pod innymi nazwami – Avici (ind.) lub Abi (chin.). Dosłowne tłumaczenie muken oznacza „bez ustanku”, „bez przerwy” (ang. „no interval”).

10 Sędziów Piekieł – Jūō
Koncepcja 10 sędziów oparta jest na chińskim taoizmie i dotarła do Japonii w okresie Heian. Imiona sędziów to: Shinkō-ō (7 dzień), Shokō-ō (14 dzień), Soutei-ō (21 dzień), Gokan-ō (28 dzień), Emma-ō (35 dzień), Henjyō-ō (42 dzień), Taizan-ō (49 dzień), Byōdō-ō (100 dzień), Toshi-ō (1 rok), Gotōtenrin-ō (2 rok).

Kushōjin
Japończycy wierzą, że Kushōjin stoją na naszych ramionach od chwili urodzenia aż do śmierci i bacznie przyglądają się naszym czynom. Bóstwo na lewym ramieniu (mężczyzna) zwie się Shinmei i spisuje dobre uczynki. Bóstwo na prawym ramieniu (kobieta) ma na imię Shisei i spisuje złe uczynki. Imiona Kushōjin pozostają kwestią dyskusyjną, gdyż pojawaiją się różne wesje.

Butsumyō-e – refleksja nad grzechami
Inne nazwy to: Obutsumyō, Butsumyō Sange
Butsumyō-e była to ceremonia pokuty za grzechy. Odprawiano ją w pałacu cesarskim każdego dwunastego miesiąca począwszy od IX w.. Podczas ceremonii uczestnik stawał twarzą w kierunku malowidła przedstawiającego 13.000 buddów zaś na tyłach pomieszczenia umieszczony był siedmioczęściowy parawan z wizualizacją piekieł. Uczestnicy ceremonii rozmyślali nad tymi obrazami, odprawiali pokutę i recytowali liturgiczny tekst Butsumyō kyō. Nie wiadomo kiedy pierwszy raz użyto parawanu, ale na pewno istniał już w 955 r.. Wspomina o nim w swoich pamiętnikach Sei Shōnagon. Kiedy pierwszy raz uczestniczyła w ceremonii i ujrzała piekielne obrazy z przerażenia uciekła do drugiej komnaty.

Jigokuzōshi
Robactwo wydobywające się z ciał potępionych w piekle Himatsumushi („Anjūin”) noszą nazwę kamatsuchū.

W muzealnych zbiorach znajduje się tylko część scen z Jigokuzōshi. Niektóre należą do prywatnych osób, ale nie wiem dokładnie, które z nich i czy wszystkie sceny jeszcze istnieją. Niemniej jednak udało mi się trafić na scenę przedstawiającą Piekło Jednego Kotła z Brązu („Genkahon”).
Obrazek
Nie mam pojęcia jak ktoś dotarł do tego zwoju, ale widać, że nosi on znaczne ślady zniszczenia. Pomimo to, wyraźnie widać potępionych gotujących się w ogromnym kotle.

Materiałów jest tak dużo, że jeszcze dziś pojawi się druga część uzupełnienia. Dla zainteresowanych tematem - powstaje druga część artykułu i za jakiś czas (może 2-3 tygodnie) pojawi się na stronie.

noel ;)

_________________
"Utopista widzi raj. Realista widzi raj plus węża."


Góra
 Zobacz profil  
 
PostNapisane: czwartek, 22 stycznia 2009, 21:27 
Offline
Moderator

Dołączył(a): poniedziałek, 15 listopada 2004, 12:14
Posty: 1633
Lokalizacja: Białystok
Uzupełnienie cz. 1, vol. II

Mini słowniczek:
rasetsu – demony z buddyjskiego piekła, które gustują w ludzkim mięsie. Istnieją dwa podstawowe rodzaje rasetsu: gozu – ma głowę krowy; mezu – ma końską głowę.
hachinetsu jigoku – 8 wielkich gorących piekieł (ich opisy znajdują się m.in. w Kusharon i Ōjōyōshū)
hachikan/hakkan jigoku – 8 wielkich zimnych piekieł
Jōhari no kagami (Nieskazitelne Kryształowe Lustro)/ Gō no kagami (Lustro Karmy) – lustro należące do Emma-ō, w którym odbijają się grzechy osądzanej osoby

Shamon Jigoku zōshi
Geshin Jigoku (Piekło Rozczłonkowywania) – trafiają tam mnisi, którzy złamali zakazy buddyjskie związane z zarzynaniem, gotowaniem i spożywaniem zwierząt. Po skonsumowaniu grupy mnichów demony wołają „ożyj, ożyj” i potępieńcy pojawiają się by ponownie doświadczyć tych samych tortur.

Hachikan jigoku
Bez dostępu do materiałów źródłowych trudno coś więcej napisać o zimnych piekłach, tym bardziej, że nie natknęłam się na żadne malowidła w tym temacie. Z informacji, które zebrałam wynika, że w tych piekłach grzesznicy są poddawani niewyobrażalnym cierpieniom związanymi z zimnem. Nazewnictwo piekieł jest zróżnicowane (znów z zależności od źródła), ale nie są to nazwy typowo japońskie, raczej indyjsko-tybetańskie.
Wg Sutry Nirwany są to
1) Hahava
2) Atata
3) Alalahell
4) Ababa
5) Utpala (Piekło Błękitnego Lotosu)
6) Padma (Piekło Lotosu Kształtu Półksiężyca)
7) Kumuda (Piekło Szkarłatnego Lotosu)
8 ) Pundarika (Piekło Białego Lotosu) – ciało grzesznika odchodzi od kości i odpada niczym płatki z kwiatu. Dodatkowo na odpadających kawałkach ciała ucztuje robactwo i ptaki o żelaznych dziobach.

Wg "The Dharma Analysis Treasury" są to:
1) Arbuda (Piekło Odmrożeń) – na nagim ciele na skutek zimna pojawiają się pęcherze
2) Nirarbuda (Piekło Powiększonych Odmrożeń) – pęcherze stają się większe i pękają tworząc otwarte rany
3) Atata (Piekło Szczękających Zębów) – jest tam tak zimno, że potępieńcy nie dają rady mówić ani płakać
4) Hahava (Piekło Drżącego Języka) – z zimna język sztywnieje i ciężko jest oddychać
5) Huhuva (Piekło Dygocących Ust) – w wyniku zimna następuje szczękościsk
6) Utpala (Piekło Błękitnego Lotosu) – z zimna skóra przybiera kolor niebieski
7) Padma (Piekło Lotosu Kształtu Półksiężyca) – w tym piekle panuje tak srogi mróz, że skkóra na plecach grzesznika pęka odsłaniając kości czym przypomina płatki lotosu
8 ) Mahapadma (Piekło Wielkiego Lotosu Kształtu Półksiężyca)

Zwoje ze świątyni Shōju raigo-ji (pref. Shiga)
Według legendy zwoje te powstały na zlecenie cesarza En’yū, który był pod wielkim wrażeniem traktatu Ōjōyōshū. Wykonać je miał Kose no Kanaoka, a jego praca była pod ścisłym nadzorem Genshina. Na obrazach widać wyraźnie odniesienia do życia codziennego: żelazne szczypce kowala, którymi wyciąga się język; stolarskie narzędzia, którymi odmierza się równe linie cięcia na ciałach grzeszników; noże i stoły do krojenia ze straganów rybnych; a także przyrządy kuchenne - moździerze, tłuczki, młynki i gotujące się gary.

Pierwsze z piekieł to Tōkatsu jigoku (Piekło Odrodzenia) – w tym miejscu demony wyposażone w pełen asortyment dzid, kijów, pałek i maczug zasypują grzeszników gradem ciosów i palą ich w ogniu. Potępieńcy atakują się nawzajem żelaznymi szponami zrywając skórę do kości. Ponadto są zmuszani do wspinania się na drzewa z mieczy, które przebijają i szatkują ich ciała. Gdy ciała potępionych są doszczętnie zmaltretowane i zniszczone chłodny wiatr lub głos przywracają je do życia i męczarnia zaczyna się na nowo. Na to piekło skazani są ci, którzy za życia zabili (nie jest wyszczególnione czy ludzi czy zwierzęta).

Kolejne jest Kokujō jigoku (Piekło Czarnych Powrozów) – w tym piekle demony zaznaczają żelaznymi linami linie na ciałach potępionych, aby łatwiej było przepiłować grzesznika. Ponadto grzeszników zmusza się do balansowania na rozgrzanej żelaznej linie, która zawieszona jest pomiędzy dwoma szczytami gór. Pod liną znajduje się ogromny kocioł, z którego buchają płomienie. Aby utrudnić zadanie potępionym zakłada się dodatkowe żelazne obciążniki, więc każdy kto wejdzie na linę niechybnie znajdzie się w morzu ognia. Do tego piekła trafiają ci, którzy za życia zabili i kradli.
http://img142.imageshack.us/img142/9730 ... 346de5.jpg

Następne piekło to Shugō jigoku (Piekło Zgromadzenia) – tutaj grzesznicy są wpędzani w szczelinę pomiędzy dwoma górami, a następnie zmiażdżeni na mielonkę. Do tortur w tym piekle zalicza się także wrzucanie do rzeki płynnej miedzi i pożeranie przez bestie. Trafiają tu osoby, które zabijały, kradły i cudzołożyły. Jednym z satelickich piekieł Shugō jigoku jest piekło Tōyōrin (Drzewo o liściach z ostrza miecza). W tym piekle na szczycie drzewa siedzi piękna kobieta, która przywołuje do siebie potępione dusze mężczyzn. Nie mogąc pohamować pożądania mężczyźni wspinają się na drzewo, którego ostre liście rozcinają ich ciała. Gdy tylko docierają na szczyt kobieta pojawia się na ziemi i ponownie zachęca, wołając „Przybyłam tu z myślą o tobie. Może podejdziesz bliżej? Może chcesz mnie objąć?”. Gdy grzesznicy schodzą z drzewa liście obracają się ostrzami do góry bezlitośnie siekając krwawiące ciała. Ta gra pozorów ciągnie się bez końca. Shugō jigoku ma też inne satelickie piekła związane z przestępstwami na tle seksualnym. W Akkensho (Miejsce Złych Spojrzeń) demony wlewają roztopioną miedź w odbyt potępionego. Jest to kara za molestowanie dzieci.

W zestawie zwojów nie ma obrazów poświęconych Kyōkan jigoku (Piekło Wrzasku) i Daikyōkan jigoku (Wielkie Piekło Wrzasku), gdyż ich opis był zbyt oszczędny i powtarzalny. Więcej uwagi poświęcono jednemu z satelickich piekieł zwanemu Jumuhenku (Doznawanie Bezkresnej Agonii). W tym piekle wyrywa się język szczypcami. Język następnie odrasta, by móc wykonać karę na nowo.

W kolekcji nie uwzględniono też Shōnetsu jigoku (Piekło Spalania) i Daishōnetsu jigoku (Wielkie Piekło Spalania).

Ostatnie jest Abi/Muken jigoku (Piekło Bezkresu/Bezkresnego Cierpienia). Trafiają tu osoby, które popełniły najcięższe grzechy takie jak zabicie rodzica lub zranienie buddy. Zwykle ludzie spadają do piekieł głową w dół, jednak dla tego piekła jest to typowo charakterystyczne. Pod dwóch tysiącach lat spadania w otchłani grzesznicy wpadają do żelaznej sieci, która wyznacza górne partie Muken jigoku. W tym miejscu czekają na nich wściekłe bestie, miliony robali ziejących ogniem i jadowite węże. Tortury wykonywane w tym piekle są podobne do tych w innych piekłach, ale tutaj powtarzają się tysiące razy częściej. Zgodnie z opisem Genshina demony w tym piekle mają 64 oczu, osiem łbów wołu, a na każdym z łbów osiemnaście ognistych rogów. Jednak rzadko tak skomplikowane zestawy pojawiają się na malowidłach. Na obrazie widać m.in. demona przygotowującego się do zrzucenia roztopionej żelaznej kuli w otwarte siłą usta grzesznika. Poniżej z prawej strony inny demon przybija do ziemi nienaturalnie wyciągnięty język grzesznika.
http://img84.imageshack.us/img84/4217/2 ... 413lo2.jpg

Opis i zdjęcia: Caroline Hirasawa, The Inflatable, Collapsible Kingdom of Retribution. A Primer on Japanese Hell Imagery and Imagination, Monumenta Nipponica vol. 63, No 1.

noel ;)

_________________
"Utopista widzi raj. Realista widzi raj plus węża."


Góra
 Zobacz profil  
 
PostNapisane: niedziela, 5 kwietnia 2009, 06:46 
Offline
Administrator

Dołączył(a): poniedziałek, 5 kwietnia 2004, 13:53
Posty: 414
Lokalizacja: Warszawa
„Wizja piekła w japońskiej kulturze” cz. 2

http://www.japonia.org.pl/?q=pl/node/226

_________________
Kamil Drzewiński
A R C H I T E K T
www.japonia.org.pl


Góra
 Zobacz profil  
 
PostNapisane: poniedziałek, 6 kwietnia 2009, 12:43 
Offline
Moderator

Dołączył(a): poniedziałek, 15 listopada 2004, 12:14
Posty: 1633
Lokalizacja: Białystok
Uzupełnienie do cz. 2

Kitano Tenjin Engi emaki
Zaciekawiła mnie brama, przez którą przechodził Nichizo ponieważ rzadko poświęca się uwagę temu elementowi. Brama nie prowadzi bezpośrednio do piekieł, ale na tereny okalające pałac Emma-o. Styl bramy trudno określić, gdyż malowidło przypada na okres wprowadzania w Japonii nowych stylów architektonicznych z Chin, przy czym dana budowla mogła w sobie łaczyć kilka stylów na raz. Najbardziej zbliżoną kategorią wydaje się być styl daibutsu/daibutsuyou/tenjinkuyou, który był charakterystyczny dla większości obiektów w tamtym okresie. Pod względem zadaszenia najbardziej podobna do bramy z malowidła jest onarimon w Zuiganji (http://www.aisf.or.jp/~jaanus/deta/m/mon.htm). Onarimon, to brama przeznaczona dla książąt oraz regentów (czyli osób bardzo ważnych), co by pasowało do mojej teorii, gdyż nie każdemu dane jest wejść do królestwa piekieł. Jeżeli chodzi o drzwi to tu raczej nie ma wątpliwości, że jest to itakarado (http://www.aisf.or.jp/~jaanus/deta/i/itakarado.htm).

NDE
Z japońskich historii można wywnioskować, że w zaświaty można się dostać w dwojaki sposób (nie licząc oczywiście naturalnego zgonu): albo za sprawą wrodzonych, niezwykłych umiejętności, albo z woli Króla Piekieł by spotkać się z daną osobą. Tak więc, Emma-o przywołując i odwołując dusze, ma w pewnym sensie władzę nie tylko nad umarłymi ale i nad żywymi.
NDE najczęściej doświadczają mnisi, mniszki, inni duchowni lub osoby bardzo pobożne. Wizyta w piekle w połączeniu z NDE miała 3 zasadnicze cele: edukacyjny (patrz co cię czeka), częściowe odbycie kary, które zmazuje dotychczasowe grzechy oraz zmianę postawy (człowiek staje się bardziej pobożny, odprawiając modły pomaga zmarłym członkom rodziny).

Chi no Ike Jigoku
Oprócz Piekła Krwistego Stawu istniało też inne zarezerwowane wyłącznie dla kobiet. Umazume jigoku to piekło dla bezpłodnych kobiet. Jednym słowem kobiety w dawnej Japonii miały przerąbane: rodzisz dzieci - źle, nie rodzisz - też niedobrze.
Piekłem Krwistego Stawu nie zarządza Emma-o, ale jego siostra. I tu pojawia się pewnien problem, bo nie udało mi się znaleźć jej imienia w j.japońskim. W sanskrycie Emma-o to Yama. Siostra Yamy zwie się natomiast Yamuna. I tylko tyle wiem.

Odnośnie samej sutry:
-pełna nazwa "Bussetsu daizō shōkyō ketsubon kyō" ("The Buddha's
correct sutra on the bowl of blood")
-ilość znaków - 420
-lokalizacja Chi no Ike Jigoku - równina Ushū Tsuiyō-ken
-w traktacie Genshina nie ma żadnych wzmianek o Chi no Ike Jigoku. Kobiety owszem, trafiały wcześniej do piekła, ale ani z opisu, ani z nazwy nie przypominało ono Chi no Ike Jigoku.

Ketsubonkyo Engi emaki - Ilustrowane zwoje o powstaniu Piekła Krwistego Stawu
https://eee.uci.edu/clients/sbklein/ima ... nengie.htm

noel ;)

_________________
"Utopista widzi raj. Realista widzi raj plus węża."


Góra
 Zobacz profil  
 
PostNapisane: poniedziałek, 6 kwietnia 2009, 19:16 
Offline
Moderator

Dołączył(a): poniedziałek, 15 listopada 2004, 12:14
Posty: 1633
Lokalizacja: Białystok
Uzupełnienie do cz.2 vol. II

Sai no Kawara

Tak jak zostało wspomniane w artykule Sai no Kawara to nie jest piekło. Można to bezpośrednio przetłumaczyć właśnie jako "otchłań", jednak trzeba przyznać, że nawet w tym miejscu człowiek czy dziecko doświadcza pewnej dozy cierpienia czy strachu. Za sprawą wiedźmy powstaje powiązanie pomiędzy otchłanią dla dzieci a "poczekalnią" dorosłych. Osoba dorosła po śmierci też trafia nad rzekę Sanzu i czeka tam 7 dni do pierwszego wyroku i też spotykają piekielną wiedźmę, jednak do tej pory nie słyszałam, by nazwano to miejsce Sai no Kawara. Teraz nieco więcej o wiedźmie i jej roli w przypadku dorosłych.
Datsueba
Inne nazwy: Sanzu no Baba, Shozuka no Baba, Jigoku no Baba.
Datsueba znaczy dosłownie "stara kobieta zdzierająca szaty/rozbierająca z szat". Według różnych wersji Datsueba czeka na umarłych albo po jednej albo po drugiej stronie rzeki. W chwili spotkania Datsueba rozbiera umarłego z jego szat, natomiast ci co przybywają w zaświaty nadzy zostają po prostu obdarci ze skóry. Ponadto, wiedźma łamie palce grzesznikom-złodziejom i razem ze swoim partnerem wiąże głowę grzesznika z nogami. Partner Datsueby zwie się Ken'eo (lub Keneō), a jego imię znaczy dosłownie "stary człowiek zawieszający ubrania". Zadaniem Ken'eo jest zawieszanie ubrań lub skóry grzesznika na drzewie. Stopień ugięcia się gałęzi wskazuje na powagę grzechów umarłego. Po takim przywitaniu umarły zostaje wysłany przed oblicze pierwszego sędziego. Datsueba ma też drugie oblicze - w chwili naszych narodzin daje nam "okrycie" (ang. placenta cloth), to jest skórę.

Na gruncie japońskim Datsueba pojawia się po raz pierwszy w "Bussetsu Jizo bosatsu hosshin innen juo kyo" - chińskiej sutrze poświęconej Jizo i Dziesięciu Sędziom Piekieł. Innymi dziełami, w których pojawia się wiedźma to "Hokke Genki" z 1043 r. oraz "Tengu no dairi".

Zdjęcia Datsueby i Ken'eo
http://www.flickr.com/photos/10604163@N00/432381976/
http://en.wikipedia.org/wiki/File:Mitsu ... _River.jpg (Ken'eo to demon w lewym górnym rogu)

Dodatek
We wcześniejszych postach pojawił się wizerunek mężczyzny dręczonego przez dwugłowego węża. Udało mi się ustalić, że takie męczarnie czekają w Futame jigoku (ang. two wives hell).

Poniżej link do mojego albumu na flikcr, do którego załadowałam kilka znalezionych wczesniej rokudo-e - malowideł przedstawiających sześć światów z cyklu samsary. Każdy kto czytał artykuły powinien z łatwością zidentyfikować piekła uwiecznione na malowidłach. Dla tych co mają konto na flickrze - możemy się też zabawić opisując dane elementy obrazu poprzez dodawanie notatek :)
http://www.flickr.com/photos/36560798@N ... 341799047/

noel ;)

PS. Zapomniałabym o najważniejszym. Dozgonne dzięki dla Norka, który dał się wykorzystać do konsultacji językowych zarówno przy pierwszej jak i drugiej części artykułu ^^.

_________________
"Utopista widzi raj. Realista widzi raj plus węża."


Góra
 Zobacz profil  
 
PostNapisane: poniedziałek, 13 kwietnia 2009, 12:04 
Offline
Moderator

Dołączył(a): poniedziałek, 15 listopada 2004, 12:14
Posty: 1633
Lokalizacja: Białystok
O czym jeszcze warto wiedzieć:

Mandala Większej Sutry (Larger Sutra Mandala) - mandala pochodząca z połowy okresu Edo (np. XVIII w.), która jest wizualizacją nauk i opisów zawartych w Większej Sutrze. Sutrę tę przypisuje się sekcie Jōdo Shinshū (Prawdziwa religia Czystej Krainy). Na samym dole mandali znajduje się sekcja przedstawiająca osiem wielkich gorących piekieł. Wbrew pozorom, w sutrze nie ma o nich wzmianki, ale artysta namalował je zgodnie z opisami z "Ojoyoshu" Genshina. Mandalę wraz z krótkimi opisami poszczególnych sekcji można zobaczyć na stronie:
http://www12.canvas.ne.jp/horai/large-ex.htm

Sekcję z piekłami załadowałam też na flickr (dodałam też notatki opisujące piekła):
http://www.flickr.com/photos/36560798@N ... 341799047/

Dla zainteresowanych podaję stronę, na której można przeczytać angielskie tłumaczenie Większej Sutry z chińskiego. Warto się zapoznać m.in. z fragmentami opisującymi główne złe uczynki.
http://buddhistfaith.tripod.com/purelan ... s/id3.html

Japońskie góry a piekło
W japońskiej kulturze góry zawsze stanowiły szczególne miejsce. Były miejscem kultu i tabu. Na ich szczytach odnajdywano lustra z brązu, w zboczach chowano zmarłych, górskie lasy zamieszkiwane były przez demony, zaś sama topografia przywodziła na myśl liczne piekła, którymi straszyli buddyjscy mnisi. W kontekście piekieł szczególną rolę odgrywają góry Tate (Tateyama) i Osorezan.

Tateyama - leży w prefekturze Toyama i jest najwyższym szczytem pasma gór Hida. Właściwie Tateyama nie jest górą, lecz wulkanem, do tego aktywnym. Tateyama jest jedną z trzech świętych gór, obok Fuji oraz Haku i stanowiła ważny ośrodek wyznawców shugendō (drogi górskiej ascezy). Przyczynili się oni do rozwoju kultu Tateyamy poprzez nauczanie przy pomocy mandali przedstawiającej historię góry oraz jej piekła i Buddę Amidę, tworzenie świątyń na szczytach, czy sprzedawanie amuletów. Pierwsze wzmianki o piekłach Tateyamy pojawiają się w XI/XII w., m.in w "Hokke Genki" i "Konjaku monogatari". Oba dzieła zawierają opowieść o kobiecie, która wpadła do piekła na górze Tate, a dzięki rodzinie, która kopiowała sutry i modliła się za nią dostąpiła wybawienia z tego miejsca. Na Tateyamie znajdował się zabroniony obszar zwany Jigokudani (Piekielna Dolina). Uważano, że znajdujące się tam sadzawki z bulgocącym błotem i szczeliny wypuszczające złowrogie opary reprezentują piekło. Ze względu na liczne, wrzące sadzawki wulkaniczne oraz legendę o kobiecie, Tateyama stała się głównym miejscem kultu Piekła Krwistego Stawu (Chi no Ike Jigoku). W okresie Edo na Tateyamę udawali się liczni pielgrzymi, którzy w celu osiągnięcia zbawienia wspinali się od świątyni do świątyni. Dwie najważniejsze świątynie na Tateyamie to Ubadō i Enmadō. Co roku, podczas równonocy jesiennej odprawiano tam szczególny rytuał zwany nunohashi kanjo. Kobietom, jako istotom nieczystym nie wolno było wstępować do miejsc świętych, wyjątek stanowił ten jeden jedyny moment w roku. Kobiety biorące udział w ceremonii zbierały się w Enmadō, gdzie zakładały strój, w jaki normalnie ubiera się zmarłych. Następnie zawiązywano kobietom oczy i tak przygotowane miały przekroczyć most lączący oba przybytki, na którym rozpostarto biały materiał (nuno). Z tego względu most jest znany, jako Nunohashi - Most z materiału (?) (ang. cloth bridge) lub Most Niebios (ang. Bridge of Heaven). Uważano, że te kobiety, które mają dużo grzechów na sumieniu nie będą w stanie przekroczyć mostu i spadną do rzeki, gdzie czekają węże i demony. Zgodnie z wierzeniami, za mostem czekała Datsueba, ale nie mam informacji o tym, by dochodziło do autentycznego rozbierania z szat. Następnie kobiety wprowadzano do ciemnego pomieszczenia w świątyni, gdzie w pewnym momencie gwałtownie otwierano drzwi I wpuszczano do środka światło. W ten symboliczny sposób kobiety doświadczały odrodzenia w Czystej Krainie.

Poniżej podaję linki do stron zawierających mandalę z Tateyamy (różne wersje):
http://userdisk.webry.biglobe.ne.jp/004 ... 523293.jpg
http://www.tengu.ne.jp/sstg502.gif (to samo tylko inna jakość)
http://www.lib.pref.toyama.jp/gallery/c ... _001_S.jpg

Co ciekawe pierwszą wersję mandali można było obejrzeć w zeszłym roku w Muzeum Manggha.

Jeszcze jeden ciekawy link - strona zawiera zdjęcia porównujące rzeczywisty obraz gór z fragmentami mandali. Można zobaczyć m.in. Piekło Krwistego Stawu i ceremonię nunohashi kanjo.
http://www2.ocn.ne.jp/~tomoya1/index.html

Osorezan - znajduje się na Półwyspie Shimokita w północnej części Honshu. Zasadniczo, dotyczą jej te same zasady co Tateyamę. Wulkaniczne zbocza owiane parą i zapachem siarki jak nic przywołują na myśl piekło. O ile w przypadku Tateyamy dominującym elementem było Piekło Krwistego Stawu, to w przypadku Osorezan mamy do czynienia ze szczególnym kultem Jizo. Dlatego też, w tym wypadku Osorezan kojarzone jest przede wszystkim z Otchłanią dla dzieci (Sai no Kawara).
Bardzo dobry artykuł o kulcie Osorezan w j.angielskim można przeczytać w "Japanese Journal of Religious Studies" nr 28/3–4 (2001). Tytuł to "The Intersection of the Local and the Translocal at a Sacred Site. The Case of Osorezan in Tokugawa Japan". Artykuł można bez problemu dostać on-line.

noel ;)

_________________
"Utopista widzi raj. Realista widzi raj plus węża."


Góra
 Zobacz profil  
 
Wyświetl posty nie starsze niż:  Sortuj wg  
Utwórz nowy wątek Odpowiedz w wątku  [ Posty: 14 ] 

Strefa czasowa: UTC + 1


Kto przegląda forum

Użytkownicy przeglądający ten dział: Brak zidentyfikowanych użytkowników i 2 gości


Nie możesz rozpoczynać nowych wątków
Nie możesz odpowiadać w wątkach
Nie możesz edytować swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz dodawać załączników

Szukaj:
Skocz do:  
cron
Powered by phpBB® Forum Software © phpBB Group
Przyjazne użytkownikom polskie wsparcie phpBB3 - phpBB3.PL